Nowe formy poetyckie w literaturze francuskiej przełomu XIX i XX wieku

Autor

DOI:

https://doi.org/10.55225/hcs.431

Słowa kluczowe:

poezja wizualna, kaligrafia, dekodowanie tekstu, ideogram

Abstrakt

Celem niniejszego artykułu jest zbadanie problemu reprezentacji poprzez słowa w literaturze francuskiej przełomu XIX i XX wieku. Zgodnie z horacjańską formułą Ut pictura poesis, obraz można w niezwykły sposób przełożyć na poezję, a poezja często odbija się w malarstwie. Obie płaszczyzny przenikają się wzajemnie, a efektem tego jest ich migotliwa substancja. Nowe tendencje zainicjowane przez francuskich pisarzy i malarzy u progu XX wieku pozwolą określić plastyczność słów i obrazów, a także odkryć podobieństwa między tymi dwoma systemami znaków. W pracy podjęto próbę zaobserwowania zjawiska współistnienia kodów werbalnych i obrazowych oraz przedstawienia związków literatury i sztuki, które pozwalają traktować tekst ikoniczny jako znak(i).

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Bibliografia

Apollinaire G., Duch nowych czasów i poeci, przeł. M. Żurowski, [w:] tegoż, Wybór pism, wstęp i oprac. A Ważyk, Warszawa 1980, 735–749.

Apollinaire G., Lettre à Madeleine, red. L. Campa, Paryż 2006.

Apollinaire G., Œuvres Complètes, t. 3, Paryż 1966.

Apollinaire G., Œuvres Complètes, t. 4, Paryż 1966.

Apollinaire G., Strefa, [w:] tegoż, Wybór poezji, przeł. A. Ważyk, Warszawa 1980, s. 127–129.

Aragon L., Peinture au défi, [w:] tegoż, Collages, Paryż 1965, s. 35–71.

Beauduin N., O potrzebie nowej techniki poetyckiej, „Zwrotnica” 1923, nr 4–6, s. 108–109. http://monoskop.org/images/b/b4/Zwrotnica_4-6_1923.pdf, [dostęp: 29 czerwca 2022 r.].

Claudel P., Œuvre poétique, Paryż 1967.

Gontard M., Une esthétique de la Différence, Paryż 1990.

Grojnowski D., „Et moi aussi je suis peintre”. Les ideogrammes d’Apollinaire, [w:] G. Apollinaire G., Et moi aussi je suis peintre, Paryż 2006.

Heinstein J., Literatura francuska XX wieku, Warszawa 1991.

Mallarmé S., Correspondance complète, Paryż 1965.

Mallarmé S., Œuvres Complètes, Paryż 2003.

Perloff M., Profond aujourd’hui, „Literatura na Świecie” 2002, nr 10–12, s. 375–377.

Praz M., Mnemosyne. Rzecz o powinowactwie literatury i sztuk plastycznych, przeł. W. Jekiel, Gdańsk 2006.

Sartre J.-P., Qu’est-ce que la littérature?, Paris, Gallimard, 2008.

Segalen V., Œuvres Complètes, t. 2, Paryż 1995.

Segalen V., Pierwszy manuskrypt Peintures, BNF, Manuscrits 4 vol. n. a. f. 25823–25826.

Shapiro J., An Introduction to the Chinese of Victor Segalen, „Revue de Littérature Comparée” 1977, t. 51, nr 1, s. 24–29.

Valéry P., Œuvres Complètes, Paryż 1957.

Zbierzchowski H., W paryskim wirze. Powieść, Lwów 1929.

Żurowski M., Wstęp, [w:] G. Apollinaire, Wybór poezji, przeł. M. Baterowicz i in., Wrocław 1975, CXXVII–CXXXIII.

Pobrania

Opublikowane

2022-10-26

Numer

Dział

Artykuły naukowe

Jak cytować

Kukuryk, A. (2022). Nowe formy poetyckie w literaturze francuskiej przełomu XIX i XX wieku. Humanities and Cultural Studies, 3(3), 33-52. https://doi.org/10.55225/hcs.431