Prekursorzy medycyny klasztornej w początkach średniowiecza

Autor

  • Jerzy Supady Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Tarnowie

DOI:

https://doi.org/10.5604/01.3001.0013.2661

Słowa kluczowe:

zakony, klasztory, medycyna klasztorna, nauka wczesnego średniowiecza

Abstrakt

Upadek cywilizacji antycznej miał charakter kataklizmu. Jego następstwa dotyczyły wszystkich dziedzin życia. Instytucją, która uniknęła dziejowej zagłady był Kościół rzymski. Toteż w zachowaniu ocalałych resztek dawnego świata, m.in. starożytnych rękopisów, oraz rozwijaniu w oparciu o nie nowej nauki, w tym również medycyny, ogromne zasługi były udziałem osób duchownych, głównie mnichów.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Bibliografia

Manteufell, T. (1965). Historia powszechna. Średniowiecze.

Liese, W. (1922). Geschichte der Caritas. Freiburg.

Jetter, D. (1986). Das europäische Hospital. Von der Spätantike bis 1800. Köln.

Ring, M. E. (1997). Geschichte der Zahn-medizin. Köln.

Schipperges, H. (1964). Die Benediktiner in der Medizin der frühen Mittelalters.

Supady, J. (2010). Historia dentystyki w zarysie. Łódź.

Pismo Święte. Stary i Nowy Testament. (2010). Poznań.

Pernaud, R. (1990). Kobieta w czasach katedr. Warszawa

Opublikowane

2019-07-02

Numer

Dział

Artykuł oryginalny

Jak cytować

Supady, J. (2019). Prekursorzy medycyny klasztornej w początkach średniowiecza. Health Promotion & Physical Activity, 7(2), 15-17. https://doi.org/10.5604/01.3001.0013.2661

Inne teksty tego samego autora