Zespół Guillain-Barré, czyli o chorobie będącej wyzwaniem dla lekarzy różnych specjalności
DOI:
https://doi.org/10.5604/01.3001.0012.7785Słowa kluczowe:
zespół Guillain-Barré, leczenie, rehabilitacjaAbstrakt
Chociaż zespół Guillain-Barré występuje stosunkowo rzadko, jest jednostką chorobową, o której lekarze różnych specjalności oraz fizjoterapeuci powinni wiedzieć jak najwięcej. To poinfekcyjna polineuropatia o charakterze autoimmunologicznym. Schorzenie to spada na pacjenta niespodziewanie i w krótkim czasie może doprowadzić do uszkodzenia wielu narządów, a nawet spowodować zagrożenie życia. Ze względu na mnogość i różnorodność objawów, leczenie zespołu Guillan-Barré, bardziej niż innej choroby, wymaga ścisłej współpracy całego zespołu terapeutycznego. Szczególną rolę w pracy z pacjentem z zespołem Guillain-Barré pełni fizjoterapeuta. Przywrócenie utraconych lub ograniczonych funkcji wymaga czasu, cierpliwości, wiedzy i doświadczenia, by jak najskuteczniej dobrać metody pracy z pacjentem.
Pobrania
Bibliografia
Krekora, M., Kędzierska, A., Zych-Krekora, K., Biesiada, L., & Krasomski, G.(2014). Przebieg ciąży i porodu u pacjentki z zespołem Guillaina-Barre–opis przypadku. Peronatol Neonatol Ginekol, 7(2),106–111.
Ropper, A. H. (1992). The Guillain–Barré syndrome. New England journal of medicine, 326(17), 1130–1136.
Siemiński, M. (2012). Immunoglobuliny w terapii zespołu Guillaina-Barrégo. Polski Przegląd Neurologiczny, 8(3), 120–128.
Michałowska, M. (2009). Guillain-Barré syndrome. Postępy Nauk Medycznych, 11, 889–893.
Shui, I. M., Rett, M. D., Weintraub, E., Marcy, M., Amato, A. A., Sheikh, S. I., ... & Vaccine Safety Datalink Research Team. (2012). Guillain-Barré syndrome incidence in a large United States cohort (2000–2009). Neuroepidemiology, 39(2), 109–115.
Sejvar, J. J., Baughman, A. L., Wise, M., & Morgan, O. W. (2011). Population incidence of Guillain-Barré syndrome: a systematic review and meta-analysis. Neuroepidemiology, 36(2), 123–133.
Chen, M. Y., Donofrio, P. D., Frederick, M. G., Ott, D. J., &Pikna, L. A. (1996). Videofluoroscopic evaluation of patients with Guillain-Barré syndrome. Dysphagia, 11(1), 11–13.
Cosi, V., &Versino, M. (2006). Guillain-Barré syndrome. Neurological Sciences, 27(1), 47–51.
Zhong, M., &Cai, F. C. (2007). Current perspectives on Guillain-Barré syndrome. World J Pediatr, 3(3), 187–194.
Mazur, R. (2007).Neurologia kliniczna dla lekarzy i studentów medycyny, Wydawnictwo Via Medica,Gdańsk, 345–346.
Nomura, T., Hamaguchi, K., Hattori, T., Satou, T., &Mannen, T. (2001). A randomized controlled trial comparing intravenous immunoglobulin and plasmapheresis in Guillain-Barré syndrome. Neurol Ther, 18(1), 69–81.
Adler, S., Beckers, D., Buck, M. (2014). PNF w praktyce, Wydawnictwo DB Publishing, Warszawa, 1–13.
Mikołajewska, E. (2012). Metoda NDT-Bobath w neurorehabilitacji osób dorosłych. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 15–21.
Pasek, J., Wołyńska-Ślężyńska, A., Ślężyński, J., Pasek, T., Witiuk-Misztalska, A., & Sieroń, A. (2009). Znaczenie pływania korekcyjnego i ćwiczeń w wodzie w fizjoterapii. Fizjoterapia, 17(1), 53–59.
Ciechanowicz, I., & Lubkowska, A. (2018). Efekty hipoterapii. Przegląd aktualnych doniesień (2013–2017). Pomeranian Journal of Life Sciences, 64(3).
Przeździak, B. (2003). Zaopatrzenie rehabilitacyjne. Via Medica, Gdańsk, 127–129.
Stasiak, K., Wesołowska, E., Kroczka, S. (2016). Zespół Guillain-Barre u dzieci w latach 2009–2014. Przeg Lek, 73(3), 167–169.
Mazur-Melewska, K., Szwed, K., Figlerowicz, M., Służewski, W., Breńska, I., Prusinowska, J., & Biegański, G. (2012). Heterogenność zespołu Guillaina-Barrégo na przykładzie opisu przypadków. Pediatria Polska, 87(1), 102–105.
Szczeklik, A., Gajewski, P. (red): Interna Szczeklika (2017). Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2235–2236.
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Prawa autorskie (c) 2018 Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Tarnowie & Autorzy

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne 4.0 Międzynarodowe.